گفتم زیبا ترین گلها را بیابم ...

تو را یافتم

گفتم بر ساحل آرامش نشسته رنگین کمان محبت را نظاره کنم ...

تو را مشاهده کردم

گفتم زیبا ترین دوستی ها را پیدا کنم ...

در قلب تو یافتم

چه بگویم که تو شیدا ترین غزل شاعرانی

موزون ترین پیکره ی عطوفتی

رنگهای تصویر کننده ی تو تمامی سبزند

تاروپود توایثاراست ومن تنها ترین تنهایی که عالم خلقت به خود ندیده است

زندگی بودن نیست زندگی با تو بودن است

 

 

              تمام روز در آینه گریه می کردم

بهار, پنجره ام را به وهم سبز درختان سپرده بود تنم به پیله ی تنهاییم نمی گنجید همیشه سعی کردم مثل یک در بسته باشم تا در زندگی وحشتناک درونی ام را کسی نبیند ونشناسد سعی کردم

آدم باشم در حالی که در درون خود یک موجود زنده بودم ما فقط می توانیم حسی را زیر پایمان لگد کنیم ما نمی توانیم آن را اصلاً نداشته باشیم کاش میمردم و زنده میشدم می دیدم دنیا شکل دیگری است دنیا این همه ظالم نیست ومردم این خصلت همیشگی خود را فراموش کرده اند و هیچکس دور خانه اش دیوار نکشیده بود چه دنیای عجیبی است من اصلاً کاری به کار هیچکس ندارم وهمین بی آزار بودم من و با خودم بودن من باعث می شود که همه درباره ام کنجکاو شوند  نمی دانم چطور با مردم باید بر خورد کرد ...ذهنم مغشوش است ودلم گرفته است از تماشاچی بودن دیگر خسته شده ام به محض اینکه به خانه بر می گردم و با خودم تنها میشوم یک مرتبه حس می کنم که تمام روزم به سرگردانی وگمشدگی در میان انبوهی از چیز هلیی که از من نیست و باقی نمی ماند گذشته است آسمان بری است باران بر روی شانه هایم می خورد چشمان سیاهم افق خونین عروس نور را می نگرد قطرات باران بر روی صورت قبرستان خود نمایی می کند

 صدایی می آید غریب و آشنا

نمی دانم از کجا شاید صدای طپش قلب قناری باشد صدای آرامشی غریب می آید چه کسی می خواهد از جمع عاشقان جهان بگریزد  

 

دوست دارم

ميخوام بگم دوست دارم ولي بازم روم نميشه اين دل بيقرار من يک لحظه آروم نميشه ميخوام بگم دوست دارم ميخوام که با تو بمونم شعراي عاشق ونموفقط واسه تو بخونم ميخوام بگم دوست دارم هر جا باشي هرجا باشم ميخوام بگم دوست دارم بگم تو قلب من توي اگه که درمون ندارم بدون که درد من توي مي خوام بگم دوست دارم يه عالمه خيلي زياد شب که بهت فکر ميکنم من ديگه خوابم نمياد مي خوام بگم دوست دارم مي خوام که اينو بدوني اگه نميتونم بگم اينو تو شعرام بخوني

باز خواهم گشت

تقدیم به تمام عشاق و دردمندانی که در راه عشق فنا شدن.

دوباره باز خواهم گشت...

نمی دانم چه هنگام از کدامین راه...

ولی یکبار دیگر باز خواهم گشت...

و چشمان تو را با نور خواهم شست...

به دیوار حریم عشق یکبار دگر من تکیه خواهم کرد...

رسوم عشق ورزی را دوباره زنده خواهم کرد...

به نام عشق و زیبایی دوباره خطبه خواهم خواند...

اندیشه ها,آهها ,روياها, آرزوهاواشکها ازملازمان جدایی ناپذیرعشق می باشند

 گفتی که مرا دوست نداری گله ای نیست

بین من و عشق تو ولی فاصله ای نیست

گفتم که کمی صبر کن و گوش به من کن

گفتی که نه باید بروم حوصله ای نیست

پرواز عجب عادت خوبی است ولی حیف 

تو رفتی و دگر اثر از چلچله ای نیست

گفتی که کمی فکر خودم باشم و آنوقت

جز عشق تو در خاطر من مشغله ای نیست

رفتی و خدا پشت وپناهت به سلامت

من راز نگاهت را از آینه پرسیدم                          

 چشمان نجیبت را از دور پرستیدم

باران شدم و چون اشک بر عشق تو باریدم              

 من شمع وجودم را بر مهر تو بخشیدم

مثل گل نیلوفر چشم توبهاری شد                           

 از پیش دلم آرام رفتی و نفهمیدم

مرز دل وچشم تو از شهر افق پیداست                     

من سرخی گلها را از خنده تو دیدم

در شهر اقاقی ها تو پاک ترین عشقی                      

 من راز شکفتن را از باغ دلت چیدم

ای کاش دو چشم تو سر فصل افقها بود                  

 آن وقت تو را هرصبح ازپنجره می دیدم

وقتی گل آرامش درباغ دلم روئید                          

 گلبرگ وجودم را بر عشق تو پیچیدم

چشمان تو دریایی است موجش گل تسکینم              

  بر حرمت چشمانت من باز نخوابیدم

گم شد گل اشک من در دست نگاه تو                     

 آنوقت حضورت را در خاطره فهمیدم

ای کاش گلی می شد لبخند پر از مهرت                  

 تا آن گل خوشبو را از خاطره میچیدم

در جاده احساسم سرگشتگی ات پیچید                     

 آن وقت حضورت را در کوچه دل دیدم

سرچشمه احساست پیوند دل و دریاست                   

 تنها من از آن احساس برگشتم و نوشیدم

                                                منتظر نظرات شما هستم